تبلیغات
دانش جنگ افزار ها Armament knowledge
نویسندگان
آمار بازدید
کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بروز رسانی :
درباره ما



در واقع نیروی دریایی ارتش آلمان نازی در طول سالهای جنگ جهانی دوم، صاحب تنها یک ناو هواپیمابر بود که بسیار دیر تکمیل شد و این کار در زمانی انجام می گرفت که دیگر کار از کار گذشته بود. در ابتدای جنگ جهانی دوم استراتژی نیروی دریایی ارتش آلمان نازی مبتنی بر استفاده از زیردریایی ها و رزم ناوهای سنگین بود. در سال 1935 میلادی، آدولف هیتلر، فرمانروای آلمان نازی نسبت به ساخت ناوهای هواپیمابر برای نیروی دریایی کشورش علاقه مند شد و بنابر اسرار فاش شده، پروژه گراف زپلین مطرح گردید. بر اساس این طرح جاه طلبانه ای که آدمیرال اریک آن را مطرح نمود، قرار بر این بود شرکت کشتی سازی deutsche werke نهایتاً تا سال 1945 میلادی، چهار عدد ناوهواپیمابر گراف زپلین برای نیروی دریایی ارتش آلمان نازی بسازد که نهایتاً پروژه به دو نمونه کاهش یافت که نمونه دوم نیز هیچگاه از حد اسم فراتر نرفت.

این جنگنده ها به قلاب گیرنده و گیره فلاخون مخصوص ناو هواپیمابر مجهز بودند، همچنین مساحت بال ها نیز افزایش یافت و امکان جمع کردن انها در صورت لزوم نیز در نظر گرفته شده بود، در کل 70 پیش نمونه ی bf-109t-1 سفارش داده شد، اما پس از ساخت 7 فروند اولیه، پروژه ناو لغو گردید و 63 فروند جنگنده باقی مانده، پس از تکمیل به عنوان تنها یگان bf-109T به خطوط مقدم جبهه در نروژ فرستاده شدند.

جنگنده های دوباله fi-167 نیز تنها جنگنده هایی بودند که اختصاصاً برای گراف زپلین به عنوان بمب افکن حمل کننده ی اژدر طراحی و تکمیل گردیدند اما با توقف پروژه ناو در سال 1940 میلادی، این پروژه نیز سرعت تکمیل خود را از دست داد، با این وجود 10 فروند اولیه تولید شد و به عنوان جنگنده های شناسایی به هلند فرستاده شدند؛

بعدها این جنگنده ها به کشور مادری خود بازگشتند تا تست های کلی دیگری روی آنها انجام پذیرد، ولی در نهایت طرح آنها به فراموشی سپرده شد؛ باید اضافه کرد fi_167 جنگنده ای بسیار پایدار با مانور پذیری بسیار عالی بود، این هواپیما در واقع به راحتی با یک بال پرواز می نمود اما برای فرود بر روی آب و تعادل بهتر از دو بال بهره می برد. ناو هواپیمابر کلاس گراف زپلین در کل توان نگهداری ناوگانی به استعداد 10 فروند مستراشمیت bf-109 و 20 فروند اشتوکا و نهایتا 20 فروند بمب افکن fi-167 و هشت فروند ju-87 و هشت تا ده فروند مستراشمیت bf-109 را در هانگر (محفظه های داخلی) خود جای دهد و از لحاظ ذخیره تسلیحات جنگنده ها نیز انبار جنگ افزار ناو بین 66 تا 87 فروند اژدر و تا 70 عدد مین دریایی را در خود جای میداد؛

در سال 1943 میلادی هنگامی که ناکارآمدی نیروی دریایی ارتش آلمان نازی دیگر کاملا مشهود بود، هیتلر علاقه خود را نسبت به نیروی دریایی از دست داد و این مساوی با پایان آرزوهای آدمیرال بود؛ در واقع باید گفت این آغاز و پایان دوران آدمیرال، فرمانده مشهور ناوگان زیر دریایی های نیروی دریایی ارتش آلمان نازی در شرایطی که گراف زپلین 95% تکمیل شده و تمامی مراحل ساخت پروژه ی آن در حال تکمیل شدن بود، می باشد. در نهایت تمام تسلیحات ناو جدا شد و به نروژ فرستاده شد تا در دفاع زمینی شرکت نماید و از عرشه و انبار کشتی برای ذخیره سازی تجهیزات نیروی دریایی ارتش آلمان نازی استفاده گشت.



اولین قرار داد ساخت ناو هواپیمابر در تاریخ 16 نوامبر 1935 میلادی بسته شد و بدنه ناو هواپیمابر گراف زپلین در تاریخ 28 دسامبر سال بعد یعنی 1936 میلادی به آب انداخته شد. یکی از مهمترین مشکلات در آن موقع، نبود تجربه ی کافی در زمینه ی تولید اینگونه ناوها در شرکتهای مرتبط آلمانی بود که نیروی دریایی ارتش آلمان نازی را با مشکلات فنی و تکنیکی زیادی مواجه کرد؛ از آن جمله می توان به مشکل تهیه سیستم پیشران برای گراف زپلین اشاره کرد.

به همین منظور، طراحان ناو آلمانی تبار، مطالعه ی گسترده ای را بر روی طرح ناوهای هواپیمابر ژاپنی آغاز نمودند ولی در حقیقت طرحی که در طی مطالعات خود در نظر داشتند، بیشتر به یک رزمناو سنگین مجهز به توپ های سنگین 203 میلیمتری دریایی شبیه بود تا ناو هواپیمابر (البته این موضوع تا حد زیادی اجباری بود! چون ناوهای هواپیمابر آمریکایی و یا ژاپنی توسط رزمناوهای دیگر اسکورت رزمی می شدند اما گراف زپلین می بایست بیشتر به خود متکی باشد تا اسکورت رزمی و جنگی). در سال 1941 میلادی نیروی دریایی رویال بریتانیا (ارتش سلطنتی انگلستان) با استفاده از ناوهواپیمابر، حملات سنگینی را علیه نیروی دریایی ایتالیا تدارک دید؛ با وقوع این حملات، ضرورت حضور ناوهای هواپیمابر در نیروهای متحدین اهمیتی اساسی یافت.

در ماه می، سال1941 میلادی، در اواسط جنگ جهانی دوم، آدمیرال در گزارشی رسمی به هیتلر، از تکمیل 85 درصدی پروژه ی ساخت و تکمیل نهایی آن تا سال بعد یعنی 1942 میلادی خبر داد؛ البته آدمیرال این موضوع را نیز اضافه کرد که یک سال نیز برای تست و آموزش خدمه مورد نیاز است؛ این درحالی بود که در واقع ناو هواپیمابر تا سال 1940 میلادی می توانست تحویل داده شود، ولی به دلیل کمبود قطعات مورد نیاز و همچنین بدقولی گورینگ( فرمانده ی وقت نیروی هوایی ارتش آلمان نازی) هنوز هیچ هواپیمایی برای ناو هواپیمابر طراحی و ساخته نشده بود.

با وجود علاقه ی شخص هیتلر به پروژه و قول مساعد مجدد گورینگ و حتی سفارش اولین سری هواپیماهای ناو نشین تا پایان 1944 هنوز هیچ هواپیمای ناو نشینی آماده تحویل نبود. به درخواست آدمیرال، سه مدل هواپیما به عنوان ناوگان هوایی ناو هواپیمابر در دست تکمیل یا تغییرات نهایی قرار داشت، مدل ناونشین هواپیمای هجومی اشتوکا موسوم به junkers ju 87c/b مجهز به اژدرهای ضد کشتی و جنگنده دفاع هوایی مستراشمیت bf-109T و بعدها پروژه me155 v2 نیز اضافه شد.

مدل ناونشین اشتوکا با بال های جمع شونده بود، در واقع قرار بود که اشتوکا جنگنده ی اصلی مورد استفاده ی ناو هواپیمابر باشد؛ به همین منظور از سال 1938 میلادی کار بر روی نمونه ی اختصاصی ناونشین اشتوکا در دست اجرا قرار داشت که یکی ار مهمترین تفاوت های مدل ناونشین اشتوکا نسبت به مدل های زمین پایه امکان جمع بال ها به طرفین برای کاهش حجم اشغالی جنگنده بر روی ناو هواپیمابر بود.

برد مفید اشتوکا با باک پر به بیش از 1100 کیلومتر مربع بالغ می گردید. ارابه های فرود برای فرود بر روی ناو بهسازی شده بود، تا سال 1939 میلادی پیشرفت طراحی و تکمیل این مدل بسیار سریع بود و حتی 10 پیش نمونه اول این مدل نیز ساخته شد ولی در نهایت سفارش 115 فروندی برای اشتوکا به دلیل مشکلات بوجود آمده در طرح تکمیلی ناو هواپیمابر، لغو شد. جنگنده های bf-109T، در واقع مدل اختصاصی نیروی دریایی bf-109E به حساب می آمدند؛ که به عنوان جنگنده های دفاع هوایی ناو هواپیمابر بودند، اولین پرواز خود را که با موتورهای جدیدDB-601 مجهز کرده بودند، انجام دادند.





آخرین مطالب

» دانش جنگ افزار ها در شبکه های اجتماعی ( پنجشنبه 1395/04/10 )
» جنگنده پیشرفته سوخوی 30 روسی : ( پنجشنبه 1394/08/7 )
» عملکرد صدا خفه کن بر اسلحه : ( سه شنبه 1393/08/6 )
» موشک هدایت شونده ضدزرهFGM-148 Javelin ( دوشنبه 1393/08/5 )
» اسلحه ایرانی و ملی خیبر KH-2002 ( دوشنبه 1393/08/5 )
» نیروهای واکنش سریع هوابرد ارتش ایران (نوهد) : ( جمعه 1392/07/5 )
» موشک های کروز : ( شنبه 1392/06/16 )
» هلی كوپتر UH-72A Lakota : ( شنبه 1392/06/16 )
» هلیکوپتر نظامی چند منظوره شینوک : ( شنبه 1392/06/16 )
» شناور IPS-18 اژدر افکن نیروی دریایی سپاه : ( پنجشنبه 1392/06/14 )
» سامانه موشکی "پاتریوت" چیست و چگونه عمل‌ می‌کند؟ ( یکشنبه 1392/06/10 )
» مقایسه توان نظامی ترکیه و سوریه : ( جمعه 1392/06/8 )
» اسلحه زاویه زن : ( دوشنبه 1392/05/21 )
» بالگرد تهاجمی کبری : ( شنبه 1392/05/19 )
» هلیکوپتر تهاجمی آپاچی Apache Helicopter: ( شنبه 1392/05/19 )
» غول آسا ترین هواپیمای ترابری جهان - An-225 : ( شنبه 1392/05/19 )
» هواپیمای ترابری C-130 (هرکولس) : ( شنبه 1392/05/19 )
» مسلسل تامپسون : ( شنبه 1392/05/19 )
» كلاشینكف AK-47 : ( شنبه 1392/05/19 )
» بمب‌های ویرانگر هیروشیما و ناکازاکی را چه کسی ساخت ؟ ( شنبه 1392/05/19 )
» تانک مرکاوا : ( یکشنبه 1392/05/13 )
» آر پی جی 29 ( R.P.G 29 ) : ( یکشنبه 1392/05/13 )
» آر پی جی 7 ( R.P.G 7 ) : ( یکشنبه 1392/05/13 )
» نیروگاه های هسته ای چگونه کار میکنند؟ ( پنجشنبه 1391/12/17 )
» هارپ - پروژه سری سازمان C.I.A آمریکا : ( دوشنبه 1391/10/18 )
» مسلسل دستی یوزی : ( دوشنبه 1391/10/18 )
» نیروهای ویژه هوابرد ارتش انگلستان S.A.S : ( دوشنبه 1391/10/18 )
» نیروهای مخصوص ارتش امریکا : ( دوشنبه 1391/10/18 )
» استقرار سیستم دفاع موشکی ناتو در ترکیه : ( دوشنبه 1391/10/11 )
» آشنایی با تاریخچه و نحوه کارکرد نارنجک های دستی : ( پنجشنبه 1391/09/23 )

آرشیو
لینکدونی
صفحات